Tusk zapowiada budowę najsilniejszej armii w Europie

Premier Donald Tusk w swoim noworocznym wystąpieniu ogłosił ambitny plan militarnej transformacji Polski. Kraj ma stać się potęgą obronną kontynentu, a 2026 rok został nazwany okresem „polskiej akceleracji”. Czy Polska rzeczywiście jest w stanie zrealizować tak śmiałe deklaracje, czy to jedynie polityczna narracja?

Rok akceleracji i dominacji na Bałtyku

W orędziu wygłoszonym na początku stycznia szef polskiego rządu przedstawił wizję kraju, który przyspiesza we wszystkich kluczowych obszarach. „Przyśpieszymy budowę najsilniejszej armii w Europie. Przyśpieszymy duże inwestycje infrastrukturalne. To będzie rok szybkiego podboju Bałtyku” – zadeklarował Tusk w transmitowanym wystąpieniu.

Słowa te, choć ambitne, znajdują potwierdzenie w danych dotyczących wydatków obronnych. Według analiz Notes from Poland, niezależnego portalu monitorującego polską politykę, budżet obronny kraju ma osiągnąć poziom 4,8 procent PKB w 2026 roku. To najwyższy wskaźnik w NATO, przewyższający nawet Stany Zjednoczone.

Tusk nie poprzestał na deklaracjach militarnych. Zapowiedział również wprowadzenie zasady „Polska na pierwszym miejscu” w zamówieniach publicznych, co ma wesprzeć proces „repolonizacji” przemysłu obronnego. Ta polityka protekcjonistyczna wpisuje się w trend odchodzenia od globalizacji. Czy jednak taka strategia nie stoi w sprzeczności z zasadami wspólnego rynku Unii Europejskiej?

Od słów do liczb – militarna rzeczywistość

Polska rzeczywiście konsekwentnie zwiększa swój potencjał obronny od 2022 roku, kiedy Rosja rozpoczęła pełnowymiarową inwazję na Ukrainę. Wydatki wojskowe wzrosły z 3,3 procent PKB w 2023 roku do szacowanych 4,5 procent w 2025. Ten trend rozpoczął jeszcze rząd Prawa i Sprawiedliwości, ale obecna administracja kontynuuje i intensyfikuje te działania.

Winston Churchill mawiał, że „lepiej jest wydawać pieniądze na armię, niż krew na polu bitwy” – maksyma, która zdaje się przyświecać polskim decydentom. Dane NATO potwierdzają, że w 2023 roku Polska przegoniła Francję pod względem liczby personelu wojskowego, stając się największą armią lądową w Europie wśród członków Sojuszu.

Liczba żołnierzy ma wzrosnąć z obecnych dwustu tysięcy do trzystu tysięcy. Były minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak już wcześniej deklarował, że celem jest posiadanie „najpotężniejszych sił lądowych w Europie” – ambicję, którą Tusk najwyraźniej podziela. Pytanie brzmi jednak, czy sama liczba żołnierzy i nowoczesnego sprzętu wystarczy do osiągnięcia realnej przewagi militarnej?

Bezpieczeństwo wewnętrzne w centrum uwagi

Premier nie ograniczył się do kwestii obronności zewnętrznej. Zapowiedział również zaostrzenie kursu wobec przestępczości. „Dokręcimy śrubę wszystkim przestępcom bez wyjątku” – zadeklarował, wymieniając handlarzy narkotyków, skorumpowanych polityków i prorosyjskich bojówkarzy. Władze mają zapewnić Polsce status „oazy bezpieczeństwa”.

Takie sformułowania budzą jednak pytania o granice twardej polityki kryminalnej. Gdzie kończy się skuteczność, a zaczyna naruszanie standardów demokratycznego państwa prawa? Tusk podsumował rok 2025 jako punkt zwrotny dla kraju, mimo globalnej niestabilności. Ta narracja ma budować zaufanie obywateli i pozycjonować Polskę jako stabilnego partnera.

Analitycy portalu Balkan Insight wskazują jednak, że kraj stoi przed trudnym balansowaniem – musi jednocześnie finansować jeden z największych zbrojeniowych wyścigów w Europie, utrzymywać hojne programy społeczne i zwiększać nakłady na służbę zdrowia. Czy ten sposób zarządzania budżetem jest długofalowo zrównoważony? Historia pokazuje, że wyścig zbrojeń pochłania zasoby szybciej niż się wydaje.

Źródła:

Anadolu Agency
TRT World
Notes from Poland
Balkan Insight