Oblicz BMI i sprawdź, czy Twoja masa ciała mieści się w normie według klasyfikacji WHO.
–
| Kategoria | BMI (kg/m²) |
|---|---|
| Wygłodzenie | poniżej 16,00 |
| Wychudzenie | 16,00–16,99 |
| Niedowaga | 17,00–18,49 |
| Waga prawidłowa | 18,50–24,99 |
| Nadwaga | 25,00–29,99 |
| Otyłość I stopnia | 30,00–34,99 |
| Otyłość II stopnia | 35,00–39,99 |
| Otyłość III stopnia | 40,00 i więcej |
BMI to wskaźnik orientacyjny – nie mierzy ilości tkanki tłuszczowej ani mięśni. Klasyfikacja dotyczy osób dorosłych (od 18. roku życia). U dzieci i nastolatków BMI ocenia się na siatkach centylowych, które uwzględniają wiek i płeć. W ciąży wynik nie jest miarodajny.
Wynik ma charakter orientacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub dietetykiem.
BMI (ang. body mass index), czyli wskaźnik masy ciała, to stosunek masy ciała do kwadratu wzrostu. Wystarczy wpisać wzrost w centymetrach i masę ciała w kilogramach. Kalkulator zamieni wzrost na metry, obliczy wskaźnik i pokaże go z jednym miejscem po przecinku. Kategorię przypisuje według dokładnej wartości, tak jak w tabeli WHO. Dlatego wynik tuż pod progiem nie jest zaokrąglany w górę: BMI 24,96 zobaczysz jako 24,9, bo to jeszcze waga prawidłowa – nadwaga zaczyna się dopiero od 25,00.
Przykład: osoba ma 170 cm wzrostu i waży 85 kg.
Wzrost w metrach to 1,70 m, a jego kwadrat: 1,70 × 1,70 = 2,89. BMI = 85 ÷ 2,89 = 29,41, czyli po zaokrągleniu 29,4 – to nadwaga.
Prawidłowa masa ciała to BMI od 18,5 do 24,99. Dolna granica: 18,5 × 2,89 ≈ 53,47 kg, czyli po zaokrągleniu w górę do 0,1 kg – 53,5 kg. Górna: 25 × 2,89 = 72,25 kg daje już BMI 25, więc największa prawidłowa masa to 72,2 kg. Masa ciała przekracza więc górną granicę normy o 12,8 kg.
Zakres prawidłowej masy ciała jest szeroki. Dla osoby o wzroście 175 cm wynosi od 56,7 do 76,5 kg. Kalkulator podaje go co 0,1 kg, a gdy wpiszesz masę dokładniej, np. 76,55 kg – z taką samą dokładnością (56,66–76,56 kg). Nie ma jednej „idealnej” wagi – w obrębie normy liczy się raczej to, jak się czujesz, jak wyglądają wyniki badań i ile masz tkanki tłuszczowej, a ile mięśni.
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) stosuje jedną klasyfikację dla dorosłych kobiet i mężczyzn. Nadwaga zaczyna się od BMI 25, a otyłość od BMI 30.
| Kategoria | BMI (kg/m²) |
|---|---|
| Wygłodzenie | poniżej 16,00 |
| Wychudzenie | 16,00–16,99 |
| Niedowaga | 17,00–18,49 |
| Waga prawidłowa | 18,50–24,99 |
| Nadwaga | 25,00–29,99 |
| Otyłość I stopnia | 30,00–34,99 |
| Otyłość II stopnia | 35,00–39,99 |
| Otyłość III stopnia | 40,00 i więcej |
U osób pochodzenia azjatyckiego ryzyko cukrzycy typu 2 i chorób serca rośnie już przy niższym BMI, dlatego eksperci WHO zaproponowali dla tych populacji dodatkowe progi, m.in. 23 i 27,5.
BMI jest prosty i dobrze sprawdza się w badaniach dużych grup ludzi. U konkretnej osoby to jednak tylko punkt wyjścia, bo wskaźnik nie widzi, z czego składa się masa ciała.
U dorosłych za prawidłowe uznaje się BMI od 18,5 do 24,99, czyli co najmniej 18,5 i mniej niż 25. Wynik poniżej 18,5 oznacza niedowagę (przy BMI poniżej 17 – wychudzenie lub wygłodzenie), od 25 – nadwagę, a od 30 – otyłość.
Wzór i progi WHO są takie same dla wszystkich dorosłych. U seniorów lekarze oceniają wynik ostrożniej, bo z wiekiem ubywa mięśni, a przybywa tkanki tłuszczowej, której BMI nie odróżnia od innych tkanek.
BMI dziecka oblicza się tym samym wzorem, ale wyniku nie porównuje się z tabelą dla dorosłych. Sprawdza się, na którym centylu siatki dla danego wieku i płci się znajduje. Ocenę najlepiej powierzyć pediatrze, który weźmie pod uwagę także tempo wzrastania dziecka.
Tak. Jeśli masz mało mięśni, nawet przy BMI w normie tkanki tłuszczowej może być zbyt dużo. Wskazówką jest obwód talii większy niż połowa wzrostu. Dokładniej pokaże to analiza składu ciała, np. metodą bioimpedancji (BIA).
Kalkulator pokazuje, o ile masa ciała przekracza górną granicę normy, ale nie trzeba od razu dążyć do tej wartości. U osób z nadwagą lub otyłością już utrata 5–10% masy ciała zwykle poprawia ciśnienie tętnicze oraz poziom cukru i cholesterolu we krwi. Plan odchudzania warto ustalić z lekarzem lub dietetykiem.
Najlepiej ważyć się rano, po skorzystaniu z toalety, przed śniadaniem i w lekkim ubraniu. Wzrost zmierz bez butów, stojąc prosto przy ścianie. Masa ciała zmienia się w ciągu dnia nawet o 1–2 kg, dlatego porównuj wyniki z pomiarów wykonywanych o tej samej porze.